Sunday, 2 March 2014

காதல் மட்டும் - ட்விட்டர் கதை

கதை எனக்கு எழுத தெரியாது என்பது வேறு விசயம். எனக்கு இந்த அலங்காரம், விவரிப்பு எல்லாம் சற்று தூரம். ஏதோ மனதில் எழும் சிந்தனைகளை அப்படியே வரிகளாக்கி கட்டுரை வடிவம் எனவும் சொல்ல முடியாது, கதை எனவும் சொல்ல முடியாது, இரண்டையும் சோற்றில் ரசத்தையும், மோரையும் கலந்து சாப்பிடும் ஒரு சாமான்யனின் ரசனை தான் எனது சிந்தனை.

நான் எழுதிய, எழுதும் பெரும்பாலான கதைகள் எல்லாம் இப்படி ஒவ்வொரு பாகம் இணையத்தில் எழுதி பின்னர் தொடர்ந்ததுதான். எழுதி முடித்த பாகத்தில் இருந்து அடுத்த பாகம் எடுப்பேன். ஆனால் கதையின் கரு பெரும்பாலும் ஒரு வரிக்கதை மட்டுமே. இப்படி சமீபத்தில் அவ்வப்போது டிவிட்டரில் சின்ன கதை சொல்வதுண்டு. எவர் ரசிக்கிறார்கள் என்றெல்லாம் பார்ப்பதே இல்லை. எழுதி இருப்பதே என் பணி. அப்படித்தான் நேற்று ஒரு சின்ன கதை தொடங்கியது. காதல் போதும். அந்த கதை அப்படியே பெரிதாகி போனது. அது ஒரு வரிக்கதை போலத்தான். எழுதிக்கொண்டே கதாபாத்திரங்களை திணித்தேன்.

ட்விட்டரில் ஒவ்வொருமுறை 140 எழுத்துகள் மேல் எழுத இயலாது. சட்டென எழும் சிந்தனையை அப்படியே வடிக்க முடியாது. எழுதி அதில் வார்த்தைகள் நீக்கி அப்பப்பா என்னவொரு கொடுமை. ஆனால் வித்தியாசமாக உணர்ந்தேன். வந்து விழும் வார்த்தைகளின் சாரம் என்னை ஒருமுறை எதற்கு இந்த முட்டாள்தனம் என்றே எண்ண வைத்தது. ஆனாலும் எழுதியே ஆக வேண்டும் என இரண்டு நாட்கள் குறித்து கொண்டேன். அந்த கதை இப்படித்தான் தொடங்கியது. காதலன் காதலியிடம் கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்ள சொல்ல காதலியோ காதல் போதும் என்கிறாள். அதில் இருந்து அந்த காதல் மட்டும் இப்போது உங்கள் பார்வைக்கு.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
                                                            காதல் மட்டும் 

ஒருமுறை நீயும் நானும் தனியாக நடந்து கொண்டு இருந்தோம். உன்னை நோக்கி என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கொள் என்றேன். நீ காதல் போதும் என்றாய். ம். காதல் போதும். 1

எனக்கு திருமணத்திற்கு வேறொரு பெண் பார்க்கிறார்கள் என்றேன். உனக்குப் பிடித்த என்னை வேறு எவருக்கும் பிடிக்காது என்றாய் சிரித்துக்கொண்டே. காதல். 2

வீட்டில் சென்று நம் காதலை சொன்னேன். சரி, வா பெண் பார்க்க போகலாம் என்றார்கள். இல்லை, இல்லை, நாங்கள் காதலித்துக்கொண்டே இருக்கப் போகிறோம் என்றேன். 3

கல்யாணம் பண்ணித்தான் ஆக வேண்டும் என வீட்டில் அடம்பிடித்தார்கள். சரி என பெண் பார்க்க உன் வீடு வந்தோம். காதல் மட்டும் என்றாய் 4

கல்யாணம் பண்ணிக்கொண்டு தொடர்ந்து காதலியுங்கள் என்பதையும் மறுத்தாய். என் பெற்றோர்களும் உன் பெற்றோர்களும் ஏமாற்றம் அடைந்தார்கள். 5

எவ்வளவோ சமாதானம் சொல்லியும் காதல் மட்டும் என நீ நின்றாய். என்ன காரணம் என தெரியாமல் நாங்கள் கிளம்பிச் சென்றோம் கலக்கத்துடன். 6

வேறு பொண்ணு பார்ப்போம் என வீட்டில் சொன்னார்கள். முடியாது என மறுத்துவிட்டேன். அம்மாவும் அப்பாவும் அடைந்த கோபம் கண்டு மிரண்டேன். 7

இடமாற்றம் அவசியம் என வேறு வேலை தேடி தேடிக்கொண்டேன். நீ என்னுடன் வர மறுத்தாய். உன்னுடன் இருந்த தொடர்புக்கு இடைவெளி வந்தது. 8

இரண்டு வருடங்கள் பின்னர் என் தங்கையின் திருமணத்திற்கு ஊருக்கு வந்து இருந்தேன். நீயும் வந்து இருந்தாய். நம் கண்கள் கலங்கியது. 9

திருமணம் பண்ணிக்கொள்ளலாமா என்றே கேட்டேன். இல்லை, காதல் மட்டும் என்றாய். அன்று என்னை வீட்டில் அதிகமாகவே திட்டினார்கள். 10

என் தங்கைக்கு மணம் முடித்த உறவுக்கார பெண் ஒருத்தியை எனக்கு மணம் முடிக்க முயற்சித்தார்கள். மறுத்தேன். வேலை என கிளம்பினேன். 11

வா என மீண்டும் உன்னை அழைத்தேன். நீ காதல் மட்டும் என வர மறுத்தாய். எத்தனையோ பெண்களைப் பார்க்கிறேன். உன்னைப் போல எவருமில்லை. 12

உனக்கென கொஞ்சம் பணத்தை எடுத்துக் கொடுத்தேன், சில பரிசு பொருட்களுடன். எதையும் நீ ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. எவருக்கும் தர மனம் விருப்பமில்லை. 13

என் தங்கைக்கு வளைகாப்பு என ஊருக்கு வந்தபோது நீயும் அங்கு வந்து இருந்தாய். புதிய வேலை ஒன்றில் சேர்ந்து இருப்பதாக சொன்னாய். 14

இப்பொழுது திருமணம் செய்து கொள்ளலாம் என்றேன். காதல் மட்டும் என்றாய். எனக்கு அதற்கான அர்த்தம் தெரிந்து கொள்ள ஆவல் பிறந்தது. 15

தெய்வீகம் என்றால் என்ன என என்னிடம் கேட்டாய். பதில் சொல்லமுடியாமல் உன் விழிப்பார்வையில் திணறினேன். நீயே சொல் என்றேன். 16

சாத்திரம், சடங்கு, வழிபாடு எனும் இடிபாடுகளுக்கு இடையில் சிக்கிக்கொள்ளாத தூய்மை, உண்மை, தெய்வீகம் என்றாய். மிகவும் பிடித்து இருந்தது. 17

கல்யாணம் ஏன் வேண்டாம் என்கிறாய் என்றேன். சாத்திரம், சடங்குகளில் உனக்கு விருப்பம் இல்லை என்றாய். சரி, சேர்ந்து வாழ்வோம் என்றேன். 18

காதல் மட்டும் என்றே, சரி என வேலை இடம் சென்றேன். தங்கைக்கு பெண் குழந்தை பிறந்தபோது, பின் மொட்டை எடுத்தபோது ஊர் வந்தேன். 19

நான் கல்யாணம் பண்ணினால் தான் நீ கல்யாணம் பண்ணுவாய் என என்னிடம் வீட்டில் சொன்னார்கள். உன் பெற்றோர்கள் வந்து என்னிடம் அழுதார்கள். 20

நான் என்ன செய்வது உங்கள் மகள் திருமணம் வேண்டாம் எனும்போது எப்படி என்னால் திருமணம்  செய்ய இயலும். வேறு மணவாழ்வு எனக்கு வேண்டாம். 21

அவர்களின் கண்ணீர் எனக்கு வலிக்கிறது என உன்னிடம் மணம் செய்து கொள் என மறுபடியும் கேட்டேன். காதல் மட்டும் என்றாய். ம்ம் என்றேன். 22

சில வருடங்கள் பின்னர் உன்னிடம் இருந்து எனக்கு ஒரு கடிதம் வந்தது. உனது எழுத்துகளை என் கண்ணில் ஒற்றிக் கொண்டேன், கடிதம் திறந்து. 23

அன்புள்ள காதலுக்கு என்று தொடங்கி இருந்தாய், அதுதான் உனது முதல் கடிதம், அதுதான் எனது முதல் வாசிப்பு. திருப்பி திருப்பி வாசித்தேன். 24

அந்த கடிதம்தனில் உனக்காக நான் சேமித்து வைத்த பணமும் பரிசுப்பொருளும் அனுப்ப சொல்லி இருந்தாய். மனம் திக்குமுக்காடிப் போனது. 25

அவை எல்லாம் ஒரு குழந்தைகள் காப்பகத்தில் தர அனுமதி கேட்டாய். ஆசையுடன் எல்லாம் அனுப்பி வைத்தேன். அன்புள்ள காதலுக்கு நன்றி என. 26

அன்புள்ள காதலுக்கு நன்றி என பதில் கடிதம் வந்தது. பாதுகாத்து வைத்தேன். சில மாதங்கள் பின்னர் ஊருக்கு வர நினைத்தேன். அதிர்ந்தேன். 27

உனது சகோதரனும், உனது அண்ணியும் சேர்ந்து உங்கள் மூவரையும் வீட்டைவிட்டு வெளியேற சொன்னார்கள் எனும் செய்தி கேட்டு கிளமிபினேன். 28

நான் வந்து சேர்வதற்குள் என் வீட்டில் உங்களை தங்க ஏற்பாடு செய்து இருந்தேன். ஏற்றுக்கொண்டாய் இம்முறை திருமணம் நினைத்தேன். 29

உனது பெற்றோர்கள் என்னைக்கண்டதும் கையெடுத்து கும்பிட்டார்கள். பல விபரங்கள் சேகரித்தேன். அண்ணனுடன் வழக்கு வேண்டாம் என்றாய் 30

திருமணம் முடிக்கலாம் என்றேன். காதல் மட்டும் என்றாய். உன்மீது எனக்கு கோபமே வரவில்லை என்பது எனக்கு இன்னமும் ஆச்சரியம். ம்ம் என்றேன்.  31

சில நாட்களில் ஒரு வீடு பார்த்து உங்களைத் தங்கி இருக்க வைத்துவிட்டு வேலைக்கு திரும்பினேன். எனக்கு வயது முப்பத்திரண்டு தொட்டது. 32

அவள் என்ன நினைத்தாளோ ஏது நினைத்தாளோ என்னிடம் பிரியமாக பழகிடவே செய்தாள். நான் நட்பு என குறித்தேன். அவள் காதல் என குறித்தாள் 33

நமது முழுக்கதையும் அவளிடம் சொல்லும் நிர்பந்தம் எனக்கு ஏற்பட்டது. கதை கேட்டு கண்ணீருடன் விலகினாள். நம் காதல் அருமை கண்டேன். 34

சில வருடங்கள் பின்னர் ஊருக்கு வந்தேன். என் அம்மா நோய்வாய்ப்பட்டு இருந்தார். தான் சாகும் முன் என் திருமணம் என்றார். 35

கலங்கிய விழிகளுடன் உன் வீடு வந்தேன். உன் தந்தை நோய்வாய்பட்டு இருந்தார். என் தாய், உன் தந்தை வேண்டுதல் நிறைவேற்றுவோம் என்றேன். 36

கலங்கிய விழிகளுடன் காதல் மட்டும் என்றாய். உன் தந்தை கரம்பிடித்து மன்னிப்பு கேட்டு என் வீடு வந்து சேர்ந்தேன். என் அம்மாவின்... நிலை 37

ஊருக்கு வந்த என் தங்கை என்னுடன் ஏகத்துக்கும் சண்டை போட்டாள். என்னத்த அவகிட்ட கண்ட என கத்தினாள். காதல் மட்டும் என்றேன். 38

பெத்த தாய் உசிரவிட காதல் பெரிசா ஒரு கல்யாணம் பண்ணித்தொலை என்ற அவளின் சொல்லில் அதிர்ந்தேன். அவளின் திருமணவாழ்வு பற்றி கேட்டேன். 39

எனக்கென்ன நல்லாத்தான் இருக்கேன். இப்படியா கிடக்கிறது எனும் அவளின் அவளுக்கு நியாயம். அன்று இரவு என் அம்மா உயிர் பிரிந்தது. 40

நீ கதறி அழுத காட்சி என்னை என்னவோ செய்தது. ஈமகாரியங்கள் முடித்த பின்னர் வேலை செல்ல கிளம்பினேன். அப்பா என்னுடன் வர மறுத்தார். 41

தங்கையிடம் அப்பாவை அழைத்து போக சொன்னேன். அங்க என்ன வாழுது என்றாள். அம்மாவின் நகைகள், புடவைகள் எல்லாம் என் தங்கைக்கு என ஆனது. 42

அப்பாவை அழைத்துச் செல்ல தங்கை மறுத்த கணத்தில் அப்பா உடன் செல்ல மறுத்தார். நீயும் அங்குதான் நின்று இருந்தாய். உன்னை பார்த்தார். 43

பெத்தது நீங்க உங்க வழினு போயீட்டீங்க, பெறாத மகளா எங்களை கண்ணுக்குள்ள வைச்சி பாத்துக்குச்சி என உன்னை கைகாட்டி குலுங்கி அழுதார். 44

எனக்கு அப்போது சுர் என தைத்தது. வலித்தது. அம்மாவின் தாலிக்கொடி எடுத்து எனதாக்கினேன். தங்கை இனிமேல் வரமாட்டேன் என்றாள் 45

என் அப்பா, நீ எப்படி எல்லாம் என் அம்மாவை பார்த்துக் கொண்டாய் என சொல்லி மறுபடி அழுதார். நீ வேறொரு அறை சென்று மிச்சம் அழுதாய். 46

உன்னை தேற்றிட நன்றி சொல்லிட எங்கே வார்த்தைகள் தேடுவேன். பார்த்துக்கோங்க என சொல்லிவிட்டு வேலைக்கு சென்றேன். இனம் புரியாத வலி 47

மேலாளரிடம் வேலையை ராஜினாமா செய்வதாக சொன்னேன். அவர் என்னை சத்தம் போட்டதில் மொத்த அலுவல சுவர்களும் விரிபட்டன. கண்ணில் முழிக்காதே. 48

என சொன்ன வார்த்தையில் சட்டென எழுந்தேன். வீடு வந்தேன். எல்லாம் எடுத்து வைத்த தருணத்தில் ஒரு அழைப்பிதழ் வந்து இருந்தது. 49

என்னிடம் காதல் சொன்ன தோழியின் கல்யாண அழைப்பிதழ் அது. வாழ்க்கை. என்ன சார் இப்படி திடுதிப்னு போறீங்க என்றார் வீடு தந்தவர். 50

விளக்கம் சொல்ல மனமில்லை. ஊருக்கு திரும்பி வந்து அப்பாவுடன் அன்றுதான் மனம்விட்டு பேசினேன். கல்யாணம் பண்ணிக்கோப்பா. வயது முப்பத்தி எட்டு. 51

பிரம்மச்சரியம் என்பது தவம். எவ்வித கறையின்றி நான் வாழ்வதற்கு நீ துணை. உன்னை முதிர்கன்னி என்றே பிறர் சொன்னாலும் காதல் இளமை நீ. 52

உன் அப்பாவின் நிலைமை மோசமாகியது. மருத்துவ பலனின்றி மற்றொரு உயிர் போனது. நீ மனம் மாறவே இல்லை, நானும் மனம் மாறிக் கொள்ளவில்லை. 53

நீயும் உன் அம்மாவும் குழந்தைகள் காப்பகம் சென்று தங்கி வேலை பார்க்க இருப்பதாக சொன்னாய். எனக்கும் சரி என்றானது, அப்பாவுக்கும் கூட 54

துள்ளித்திரிந்த குழந்தைகள் பார்த்து சொன்னேன். இந்நேரம் நமக்கும் இப்படி குழந்தைகள் இருக்கும் என. காதல் மட்டும் என்றே சிரித்தாய். 55

தாய்மை என்பது ஒரு பெண்மையின் அடையாளம். அந்த தாய்மை உணர்வு வேண்டாமா என்றேன். சின்ன குழந்தையை அள்ளியணைத்து காதல் அன்னை என்றாய் 56

விக்கித்து நின்றேன். மற்றொரு குழந்தையை அள்ளியணைத்தேன் நான். எங்கெங்கோ சென்று நிராதவற்ற  குழந்தைகளை கொண்டு வந்தாய். பணி பெரியது. 57

உன் அம்மாவும், என் அப்பாவும் இறந்து போனார்கள். ஐம்பது தொட்டு இருந்தேன். கல்யாண பேச்சு நான் பேசவே இல்லை. வாழ்க்கை வீணாகவே இல்லை. 58

பிரம்மச்சரிய வாழ்க்கை எதற்கு என கேட்டேன். கல்யாணம் பண்ணி குழந்தைகள் பெற்று வாழ்ந்து பின்னர் தனித்து விடப்படுவது கொடுமை என்றாய் 59

எனக்கு அதன் அர்த்தம் புரிந்தது. இருப்பினும் இது மானுட வாழ்க்கை அல்லவே. காதல் புரிந்து கல்யாணம் பண்ணி இல்லறமே நல்லறம் என்றேன். 60

அது சாதாரண மனிதர்கள் செய்வது. உனக்கு அதில் உடன்பாடு இல்லை என அழுத்தமாக சொன்னாய். என்றோ சொன்ன தெய்வீக விளக்கம் இன்று உரைத்தது. 61

மனதுக்குப் பிடித்தவர்கள் பலர். காதல் என்பது ஒருவருடன் மட்டுமே. அந்த காதல், கல்யாணம் எனும் சடங்குக்கு உட்பட்டால் களங்கம் என்றாய்  62

கலவியில் ஈடுபட்டு சுகித்திருப்பது காதல் இல்லை. இனப்பெருக்கம் செய்ய பிறந்த பிறவிகள் இல்லை நாம். காதல் மட்டும் புரிந்திடவே நாம். 63

நீ சொன்னபோது நான் புரிந்து கொண்ட அர்த்தம் சரியே, இல்லையெனில் காதல் மட்டும் என நீ சொன்னபோது ம்ம் என தொடர்ந்து போயிருக்க மாட்டேன். 64

இப்படியே அனைவரும் நினைக்க பிரபஞ்சம் என்ன ஆகும் என்றேன். என் கண்களை பார்த்துக் கொண்டே இருந்தாய். நான் அதில் கலங்கி இருந்தேன். 65

இவ்வுலகம் எப்படி உருவானது என்றே கேட்டாய். அம்மா என ஓடிவந்து ஒரு குழந்தை உன்னை கழுத்து அணைத்து பின்னால் வந்து கட்டிக்கொண்டது 66

அந்த குழந்தையை உச்சி முகர்ந்து என்ன என கேட்டாய். சாமி கும்பிட வாம்மா என்றது. சட்டென வாங்க என என்னை அழைத்து சென்றாய். புதிர். 67

என்றுமில்லாமல் என்ன கும்பிட்டாய் என்றேன். இந்த பிரபஞ்சத்தில் கடவுள் ஒரு புதிர். உயிர் இன்னொரு புதிர் என்றதோடு ஏதுமில்லை என்றாய் 68

இந்த உலகம் கடவுள் படைத்தது என் புரிதல் என்றேன். சிரித்தாய். என்ன என்றேன். என்னை ரசிக்கிறேன் என்றாய். இத்தனை வருடங்கள் இதேதான். 69

அதற்கு பின்னர் நீ சொன்ன விஷயம் கேட்டு அதிர்ந்தேன். அப்படி நடக்க சாத்தியமில்லை என்றுதான் எனக்குத் தோணியது. ஒரு செல் உயிரி சரி. 70

எப்படி இப்படி நீ சிந்தித்தாய்? பல செல்கள் கொண்ட உயிரி தானாக பல்கி பெருகும் காலநிலை ஒன்று வரும் எனவும் அங்கே காதல் மட்டும் என 71

பல செல்கள் உயிரியில் இருக்கும் ஸ்டெம் செல்கள் பருவகாலத்தில் உடலில் இருந்து உதிர்ந்து புதிய அதேபோல உயிரிகள் தோன்றும் என்றாய் 72

விதை இல்லாத மரம் சாத்தியமில்லை என்றேன். தண்டு வெட்டி மரம் வளரும் என்றாய். அன்று பேசியது. இன்று எனக்கு 65. நடை தளர்ந்தது. 73

மணமுடிக்காமல் காலம் காதலினால் மட்டுமே கடந்தது. ஏதேனும் உன் மீது வருத்தம் இருக்கிறதா என்றாய். காதல் மட்டும் என்றேன். ரசித்தாய். 74

உடலைவிட்டு உயிர் பிரியும் காலம் நெருங்கியது. நீ ஆவலோடு இதோ அறிவியல் கண்டுபிடித்துவிட்டது, பல செல்கள் உயிரி தானாக பல்கும் என்றாய்  75

பரிணாமத்தில் ஒரு மாற்றம் நிகழும். இனப்பெருக்க உறுப்புகளற்ற உயிரிகள் தோன்றும் என ஏதேதோ தள்ளாத வயதில் சொன்னாய். காது கேட்டது 76

ஆனால் இந்த உலகம் இப்படியே இருந்தால் தான் சுவாரஸ்யம். காதல் புரிவது அதிசயம். அதிலும் காதலுக்கு மட்டும் வாழ்வது ஆச்சரியம் என்றேன். 77

மலர்ந்த முகத்துடன் கண்கள் மூடினாய். உன் விழிப்பார்வையில் இனி நான் விழமாட்டேன் என எண்ணியபோது என் கண்கள் மூடியது. காதல் மட்டும். 78

முற்றும். 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

இந்த கதையை இங்கே எழுதியபோது எனது மறுபதிப்பு எனும் ஒரு சின்ன கதை நினைவுக்கு வந்தது. அதாவது வரிகள் மடக்கி வசன கவிதையில் எழுதப்பட்ட ஒரு சிறுகதை அது. அது இங்கே பதிந்து இருப்பேன் என்றே நினைக்கிறேன். இல்லையெனில் தேட வேண்டும். அந்த கதை இதேபோல வசனத்தில் மட்டுமே அமைந்து இருக்கும்.

ஒரு ஆண்டாள் எப்படி திருவரங்கன் எனும் இறைவனை அடைய போராடினாள் என்றும் அவள் அடைந்தே தீர்ந்தாள் என்றும் இலக்கியம் பேசி செல்லும். அது சாத்தியமா என்றெல்லாம் எவரும் எண்ணிப்பார்ப்பது இல்லை.

இதே கதை நடக்க சாத்தியமா என்றால் எதற்கு சாத்தியமில்லை என்றே எண்ண தோணுகிறது. தான் நேசித்த காரணத்திற்காக தனது காதலி கிடைக்காத பட்சத்தில் கடைசி வரை மணம் முடிக்காமல் வாழ்ந்து முடித்த மனிதர்கள் இவ்வுலகில் உண்டு.

இவர்கள் எங்கேனும் இருப்பார்கள்! இவர்களால் பல நிராகரிக்கப்பட்ட குழந்தைகள், முதியோர்கள் வாழ வைக்கப்பட்டு கொண்டு இருப்பார்கள்.

காதல் மட்டும்.


Post a Comment

No comments: